Σε μια προσπάθεια να καθαρίσω μια παλιά ντουλάπα ξέθαψα κάτι παλιά cds.Τα πήρα στα χέρια μου τα κοιτούσα ένα προς ένα και παράλληλα ξέθαψα και τις αναμνήσεις που με ταξίδευαν όταν τα άκουγα πριν χρόνια.
Ροκ,έντεχνο,jazz και διάφορα άλλα επαναστατικά ή κουλτουριάρικα που μας έκαναν να «ταξιδεύουμε» . Πολλά από την πολυχρησία και το γρατζούνισμα ήταν πλέον άχρηστα ενώ κάποια άλλα έπαιζαν ακόμα.Άκούγοντας τα μου ξαναγεννήθηκαν όλα εκείνα τα συναισθήματα που είχα όταν τα πρωτάκουσα. Σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις ήξερα τον ρυθμό,την εισαγωγή,τους στίχους ακόμα και πιο θα ήταν το επόμενο τραγούδι.

Σε μια άλλη εποχή ήταν η καθημερινή συντροφία μου ενώ πλέον έχουν γίνει ένα κιβώτιο που πιάνει μόνο χώρο!Άλλα ακούσματα,άλλοι ανθρώποι άλλες καταστάσεις ήρθαν να τα αντικαταστήσουν με νέα,έτσι γίνετε πάντα το νέο διαδέχεται το παλιό.
Έτσι κατέληξα ότι όπως όλα τα πράματα στην ζωή έτσι και τα τραγούδια κάνουν «κύκλο», η διάρκεια μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο αλλά σχεδόν σε όλους μας έχει την ίδια κατάληξη... ένα σκονισμένο κουτί που πιάνει απλά χώρο σε μια ντουλάπα.Ίσως εκεί να είναι ο παράδεισος που πάνε τα τραγούδια όταν πλέον έχουν πεθάνει μέσα μας...

Το επόμενο πρωί επηρεασμένος από τα χτεσινά ακούσματα του παρελθόντος και πηγαίνοντας στον δρόμο για την δουλειά άκουσα έναν πιτσιρικά να ακούει ένα από τα «φαντάσματα» αυτά,και σκέφτηκα ότι για εκείνον ένα νέο τραγούδι έχει μόλις γεννηθεί...